บันทึกประจำสัปดาห์
บ่น))
หลังจากที่ห่างหายการใช้บริการรถประจำทางมาหลายเดือน
ทำให้การเดินทางไปไหนต่อไหนคราวนี้ รู้สึกว่าพิเศษจริงจัง เผลอเก็บรายละเอียดไว้แบบไม่รู้ตัว
พิเศษสุดๆ เห็นจะเป็นการเดินทางเข้าออกซอยบ้านตัวเองนี่แหล่ะ
ต้องนั่งมอไซค์เข้าออกซอยจากบ้านลึกประมาณ สองกิโลเมตร ใช้เวลาทั้งหมดประมาณ 10 นาที
เป็นสิบนาทีที่ได้สร้างความตื่นเต้นชนิดสะท้านวงการเสียวแห่งประเทศไทย ได้เลย
และด้วยความที่เป็นวินขนาดใหญ่โตมโหฬาร
หากนึกภาพไม่ออก ให้นึกถึง วินมอเตอร์ไซด์ที่มีแต่มอเตอร์ไซด์ คนใส่เสื้อกั๊กสีแดงยั๊วเยี๊ยะ ยุ่บยับ
เคลื่อนไหวแต่ละท่วงท่าทีละนิดๆ เป็นร้อยๆคัน (ซึ่งเคยได้ยินว่ารวมๆแล้ววินนี้มีมากกว่าหกร้อยคัน! ..!หรือมากกว่า ไม่รู้ รู้แต่เยอะจริงๆ)
ด้วยความโคตะระเยอะนี่แหล่ะเป็นตัวแปรสำคัญ! ที่ให้เกิดความเสียวสะท้าน
เพราะพี่วินของเราทั้งหลายต้องทำเวลาเป็นอย่างมากเพื่อการกลับมาต่อคิวใหม่อีกรอบ
(เพื่อเงินน่ันแหล่ะที่จริง)
การเดินทางแต่ละเที่ยวจึงพิเศษไม่ซ้ำใคร (ทุกครั้งที่ถึงเส้นชัยโดยปลอดภัยก็มักจะแอบเห็นสีหน้าแห่งชัยชนะ จริงๆนะ)
อันที่จริงไม่รู้ว่าจะบรรยายอย่างไร ให้เห็นภาพเดียวกัน
เอาเป็นว่าซอยที่มีแค่สองเลนสวนทาง
มอไซค์น้องๆหนูๆวัยรุ่น(แว้นๆๆ)ชุกชุม (ขี่ปาดมา พี่วินก็ปาดกลับ)
ตลาดในชุมชนที่มีหลายหย่อม ทำให้จราจรคับคั่งเป็นจุดๆ(คอยจังหวะให้เบรกเอี๊ยดๆ)
รถสี่ล้อสารพัดชนิดวิ่งวุ่นวายเข้าออกเพราะโรงงานสารพัดโรงในนั้น
สารพัดเหตุการณ์ในเวลาสิบนาที พี่วินของเรากระทำดังนี้
• ไม่สนใจรถสวน (มั่นใจว่ากูแซงทัน น้องๆไม่ต้องกลัว!)
• วิ่งในความเร็ว 80 km/hr ไม่สนรถออกจากซอยย่อย(ซอบถี่ยิบ แว้นก็บานตะไท) กูถือว่ากูวิ่งทางหลักอ่ะ
• บางครั้งก็ขี่ชะลอแวะทักกันสักหน่อย (ไม่ทักเดี๋ยวเพื่อนจะโกรธ)
• บางคราวถ้ามาดึกๆจะเจอแจ๊กพอต(ไหนๆก็รอบสุดท้ายแล้วอ่ะ ขอพี่แวะซื้อกับข้าวสักหน่อย เผื่อหิวกลางดึกอ่ะน้อง เข้าใจป่าวว ห๊าาา!) แล้วไมไม่ซื้อก่อนหนูจะขึ้นอ่ะพี๊ เฮ่อะ!
•และอาจจะอีกหลาย ฯลฯ (แล้วแต่เซอร์ไพร์ที่พี่วินมอบให้แต่ละคน)
อ่า จะทำไรก็ทำไปแต่ขอร้องว่าอย่าให้พลาด เพราะถ้าพลาดพี่วินของน้องจะกลายเป็นไอ้..พี่วินทันที หึ หึ
สุดท้าย ก็อยากจะแนะนำเผื่อว่าใครอยากเสียวแบบความตายเฉียดใกล้ จ่ายไม่แพง แถม ได้วันละหลายรอบอีกต่างหาก คุ้มมากๆ
แนะนำ..ขึ้นคันแรก(ไม่ต้องโบกจอดรอเพียบ)
ไปหมู่บ้านเปี่ยมสุขสอง โลด…
