#02

ฉันจะค่อยค่อยกลืนถ้อยคำ
แล้วพ่นมันออกมาเป็นฟองอากาศสีรุ้ง
ให้คลุ้งไปทั่วอวกาศ

FL/4

รักที่แสนน่าเบื่อ
รอวันผ่านพ้น
รับรู้ถึงเวลาที่ยาวนาน
เป็นจริงได้แค่ในความฝัน
รักที่สุดแสนน่าเบื่อ
น่าเบื่อที่คุ้นเคย
น่าเบื่อที่คงอยู่กับฉัน
ยิ่งสลัดทิ้ง ยิ่งยากที่จะหลุดไป
เบื่อในความเบื่อที่สวยงาม
ไม่อาจทนทานในสิ่งที่เป็น
แม้จะเป็นสิ่งที่อยู่กับฉัน
ด้วยทั้งหมดที่เป็น
รักสุดแสนน่าเบื่อ

 

-finished-love#4-

 

FL/3

ท้องฟ้าในวันนั้น
ฉันเห็นมันติดตา-ติดในใจ
สีน้ำเงินสดใส-สะอาดเหนือสิ่งใด
ทำให้ใจฉันแหลกสลายไม่มีชิ้นดี
แต่ฉันรู้ดี
ไม่มีสิ่งใดต่อจากนี้
ที่จะทดแทนความสวยงามในวันนั้นได้
วันที่ฉันอยู่กับเธอ
ฉันมองเห็นมันเสมอ
ในทุกวัน
ท้องฟ้าที่ฟ้าสมบูรณ์แบบ
แม้ผ่านไปนานเท่าใด
ฉันรู้ดีว่าท้องฟ้าแบบนั้น
จะกลับมา
กลับมาหาฉันอีกครั้ง

-finished-love#3-

White-dream

-1-
ลืมตาตื่นขึ้นมา
พบว่าส่ิงรอบกายไม่มีความหมาย
กลายสภาพเป็นกลุ่มก้อนว่างเปล่า
จืดจางจนมองไม่เห็น
และฉันจะจับต้องมันได้อย่างไร

-2-
ลืมตาตื่นขึ้นมา
พบแสงสีขาวสว่างโพลน
เจิดจ้า ไร้ตำหนิ
ไม่มีสิ่งใดใดให้จับจ้อง
และฉันจะออกจากห้องนี้ได้อย่างไรดี

ก่อนจะรู้สึกตัว

ตรงข้ามกับความจริง

แสงแห่งดวงดาวคงนำทาง

ไปยังแสงเหนือที่ปรากฎ

เหล่าอัศวินคงงดงาม

ก่อนจะรู้สึกตัว

-1-

……………………….

ตรงข้ามกับความฝัน

หลังฝนตกไม่สนิท

น้ำเจิ่งนองพื้น

สีสันสดเปียก

กลิ่นของพื้นคอนกรีต

เสียงของค่ำคืน

สงบแบบฝน-ฝน

นั่งลงที่ริมประตู

ฟังเสียงฝน- ฝน

หยดน้ำที่เย็นเฉียบ

ก่อนจะรู้สึกตัว

-2-

ตาต่อตา

พบเห็นบางสิ่งในความมืดมิด

ในที่ซึ่งสรรพสิ่งต่างหลับไหล

สัมผัสเสียงหนึ่ง ณ ที่ห่างไกล

ไม่ใช่เสียงนก -แน่ใจ

ไม่ใช่บทเพลง-ท่วงทำนอง

และไม่ใช่เสียงกำเนิดเกิดบรรยากาศ

หัวใจพองโต-พร้อมกัน

ฉันมองเห็น

ฉันได้ยิน

ฉันได้กลิ่น

เสียงกู่ร้องแห่งศตวรรษ

กลิ่นโชยฉุยแห่งยุคสมัย

ตาต่อตา-หูต่อหู-จมูกต่อจมูก

ฉันและมัน จับจ้องกันและกััน

ชั่วนาที..

เราคงต้องสู้กัน..ฉันคิด

.

ด้วยว่า..

รำพึงรำพันกับตัวเอง

ควบคุมกลางวันกลางคืน

บังคับเหตุการณ์ฉัน เธอ เขา เรา

เปลื้องฉันออกจากปัจจุบัน

อย่าหวนคืนกลับ

ในสี่เหลี่ยมเบอร์มิวด้า

ในสวนหลังกำแพงที่แตกร้าว

ไม่หลงเหลือความรู้สึก

มีเพียงเงาของอดีต

รำพึงรำพันกับเธอ

.

ขุ่น

คำที่กลับกลาย

มหาสมุทรแห่งอารมณ์

แยกฉันออกจากเธอ

รายละเอียดความทรงจำ

จำกัดให้จมคลองความคิด

หนาแน่นด้วยมืดมิด

อึดอัดด้วยสับสน

กังวลด้วยกระแสคลื่น

จมลงรอยแยกที่หยั่งไม่ถึง

ด้วยแม้แต่ในหุบเหวหยั่งลึก

ยังคงมีบางสิ่ง

เธอไม่อาจรู้

ด้วยการมองดูผู้ที่ตกลงไป

-1-

เว-ลา

วันนี้ใช้เวลา..

ตอนนี้ใช้เวลา

เวลาถูกใช้

เวลาถูกตีค่า

เวลาถูกฆ่า

วันนี้ฆ่าเวลา

ฉันใช้เวลาฆ่าเวลา…

why????

ให้โลกมีกลางวันคู่กับกลางคืน

ให้มีดวงอาทิตย์และยังมีดวงจันทร์

ให้เสพความหดหู่ควบคู่กับความสุข

ให้มีรสชาติในโลกได้ลิ้มชิมลอง

ให้เวลาควบคุมทุกสิ่ง

ให้สิ่งทั้งมวลในโลกเสื่อมสลายยกเว้นความฝัน

และให้เรื่องราวทั้งหมดมีตอนจบที่ว่างเปล่า

???????????????????